دیدگاه عرفا به موضوعات و امور همواره نگاهی درونی و منطبق با مبانی روحی
و معنوی بوده است، ایشان از اعمال ظاهری معانی باطنی را انتزاع و توجه
به ظاهر را برای کسب مفهوم باطنی مناط اعتبار قرار دادهاند.
متن کامل در ادامه ی مطلب...
دیدگاه عرفا به موضوعات و امور همواره نگاهی درونی و منطبق با مبانی روحی
و معنوی بوده است، ایشان از اعمال ظاهری معانی باطنی را انتزاع و توجه
به ظاهر را برای کسب مفهوم باطنی مناط اعتبار قرار دادهاند.
متن کامل در ادامه ی مطلب...
چرا این حجم از اعمال را، با آن همه فضیلت، براى روز غدیر قرار داده اند؟
امام صادق (ع) در پاسخ بدین پرسش مى فرماید: « اعظاما لیومک؛ (۲)
تا با این اعمال روز غدیر را بزرگ بدارى » . این سخن امام ششم(ع)
دو حقیقت را آشکار مى سازد:
بقیه در ادامه ی مطلب...
غدیر، کربلای عوام بود
و
کربلا، غدیر
خواص...
در غدیر با آنکه بیعت گرفته شد، جفا
شد
و در کربلا با آنکه بیعت برداشته شد، وفا شد...
هر چه باداباد امروز من به می لب میزنم -
دم زنام نامی زیبای حیدر میزنم -
می که ما گوییم الطاف علی ست -
مستی این می فقط یک یا علی است -
عید غدیر عید ولایت حضرت
علی مبارک باد
غدیر یاد آور تجدید بیعت با "فرزند غدیر "حضرت مهدی است.
عیدت مبارک
مولای من ...
از فرزند غدیر می نویسم و از مقام والای ولی بودنت..
از عشق می
نویسم و از مقام والای ولایتت...
از آسمان می نویسم و از بلندای حضورت در خلقت
...
من که در غدیر هزار سال پیش بنوده ام تا عاشقانه با مولایم علی بیعت
کنم و عهدنامه ی ولایتش را عاشقانه بپذیرم ...
من که در هزار سال پیش نبوده ام تا تبریکی لبریز از اشتیاق
خدمت علی روانه کنم تا نامم در زمره ی شیعیانش باقی بماند ...
من که نبوده ام تا ببینم :
دست علی بر بالای سر این مردم چه سایه ی رحمتی گسترده
و الطاف آسمانی اش :
لبخند شده بر روزگارشان...
اما امروز ترا دارم و
ستایشگر مقام والای ولایتت هستم در زمین ..
می دانم : غدیر در غیبت : هر ساله در
حجة الوداعی عاشقانه
" تکرار " می شود که در باطن هستی همه ترا ظاهر می بینند ...
می دانم تو مظهر امامِ غدیری در این آخرالزمانه تا عشق و هدایت،
از ابتدای راه عاشقی تا انتهایش :
به نام علی باشد و به نام فرزندش مهدی...
تو : فرزند غدیری مولای من ...
باقی مانده از نسل اولین وصی ، که دستش سرفرازانه
در غدیر بلند شد و به نام "ولی" مفتخر گردید..
هر چند که چشم ناقابل من ، لایق دیدار روی تو نیست اما آقاجان :
هزران بوسه ام بر دستان آسمانی ات :
دست مرا هم بگیر برای تجدید عهدی دوباره ... برای بیعتی عاشقانه ...
می خواهم : تو را به نام "فرزند غدیر" به اهل زمین نشان بدهم :
با تمام افتخار پشت سر ت بایستم و بگویم :
امام من " مهدی " ست فرزند غدیر است :
باقی مانده ی عشق است در هستی ...
بیایید : غدیر را تکرار کنیم :
همه جمع شوید : همه به احترام مهدی بایستید :
دست راست ها یتان کجاست؟
بیایید با سرورمان مهدی بیعتی دوباره ببندیم تا وفادار بمانیم
به این عهد و پیمان تا سحرگاه ظهورش ...
مولای من
:
هر سال در غدیر ترا در کنار علی می بینم که عاشقانه
با علی تجدید عهد می کنی برای ولایتش :
من هم اقتدا به تو می کنم و هم با مولایم علی و هم با مولایم مهدی :
عهد می بندم بر سر پیمانِ غدیرانه ام بمانم تا روز قیامت ...
غدیر خم نام ناحیهای میان مکه و مدینه است که پیامبر اسلام در حجةالوداع،
علی بن ابی طالب را «ولی» پس از خود اعلام کرد. ۱۸ ذیالحجه، سالروز
این واقعه میان شیعیان به عید غدیر خم شهرت دارد.
محمد، پیامبر اسلام در بازگشت از آخرین حج خود همه مسلمانانی که در حج
شرکت داشتند را در غدیر خم جمع کرد و شیعیان معتقدند که او در آنجا
علی بن ابیطالب را بهعنوان وصی و برادر و جانشین خود از جانب الله معرفی کرد.
عبارت معروف «هر آنکس که من مولای او هستم، پس علی مولای اوست»
قسمتی از خطابه بلند غدیر میباشد. گرچه در تفسیر حدیث غدیر خم در بین
شیعه و سنی اختلاف وجود دارد. اهل سنت تنها اظهار نزدیکی پیامبر به
علی و دوستی با او رامیدانند و اظهار خواسته اش که علی به عنوان
پسر عمو و فرزند خوانده اش جانشین
او در مسئولیتهای خانوادگی اش پس از مرگ شود.
این واقعه و حدیث غدیر در کتاب های شیعه و بسیاری کتاب های اهل سنت
نقل شده است. اولین منبع تاریخی که به این کتاب اشاره می کند
یعقوبی مورخ شیعه در نیمه دوم قرن سوم هجری است و اولین آثار ادبی قابل
تاریخ گذاری، مجموعه اشعاری از نویسندگان شیعه در قرن دوم هجری است.
از حدود قرن دوم هجری واقعه غدیر خم بعنوان دلیل نویسندگان شیعه
برای اثبات برحقی علی بر جانشینی محمد آمده است.
السلام علیک یا ام ابیها ای مادر سادات